Succes of resultaat?

Bij succes kan nog wel eens het ego een belangrijke rol spelen.
Als voorbeeld:
Jiddu Krishnamurti (1895 – 1986) had succes, toen hij nog bij de orde van de theosofie hoorde (tot 1929), maar hij zag geen resultaat. Hij kon niets geven aan hen die werkelijk dorst hadden, die bijvoorbeeld met groot verdriet bij hem kwamen en juist daarin wilde hij iets betekenen en niet dat men hem zag zitten als de nieuwe Messias, de wereldleraar, naar voren geschoven door een occulte, esoterische en interessante club van mensen.
Hij zag alleen maar mensen om hem heen die graag van de partij wilde zijn: net als je tegenwoordig nog overal ziet.
Hij bekritiseerde zijn leven lang, daarna, zogenaamde leraren die volgens hem alleen maar een club van mensen om zich heen wilden hebben en dergelijke. Hij vond dat de leerling en de leraar op die manier elkaar gevangen hielden.
Hij bekritiseerde de hang naar succes. De hang naar veiligheid.
Kunnen we inderdaad werkelijk liefhebben zonder bijbedoelingen? Kunnen we interesse in een leraar hebben zonder daarbij hem of haar te aanbidden of als autoriteit te zien? Werkelijk de leringen te onderzoeken op waarheid. …

ommen_campfire_1926

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s