Wie dient de wetenschap?

Ze zeggen dat fantasie en realiteit voor het brein hetzelfde is, dezelfde chemie geeft. Maar waarom dan niet voor mij, als dezelfde wetenschap beweert dat je het brein bent?
Wetenschap dient politiek en industrie en niet enkel zichzelf. En de wereld zit er niet op te wachten dat we niet het brein zijn maar dat het brein in bewustzijn aanwezig is. De wereld denkt niet echt na over wat liefde is.
licht en natuur

Advertenties

Bewustzijn

Je hebt geen bewustzijn maar bent bewustzijn.
Je bent niet het brein maar hebt een brein.
Maar de wereld leert niet het gegeven: ‘In de wereld maar niet van de wereld.’
De wereld roept op tot celdeling en het laten toenemen van bezit. De mens die geïdentificeerd is met de bodymind, denkt werelds.
We zijn slaven van ons werk en onze schulden. En we vinden tegenwoordig een verslaving ergens aan heel normaal.
De transformatie van de mens zit hem in het ontdekken van zijn ware natuur. Deze natuur kun je ‘ik ben’ noemen of bewustzijn zelf.
Als je geïdentificeerd bent met de bodymind staat het object, de wereld, centraal. We jagen graag na wat we zien en missen in ons leven. Maar we zijn DAT waar alles zich in manifesteert. We denken dat heelheid komt bij het krijgen, vervullen van bepaalde zaken. Maar heel zijn zit in onszelf.
Ons bewustzijn is heel en gelukkig als zichzelf.
Bewustzijn, ik ben, is wat we delen met elkaar. Jouw ik ben, is niet anders dan mijn ik ben. Eigenlijk bestaat er maar een ik ben. Dat wat we God noemen is ik ben. Wij zijn niet anders dan Dat, wat we God noemen.

butterfly-492536_640

Ongeconditioneerd bewustzijn

Wanneer binnen en buiten een zijn, ben je hier en nu aanwezig. Het lichaam echter leeft altijd in het verleden-heden-toekomst, omdat de zo hetende body-mind tijd gebonden is. Bijvoorbeeld: Een nare ervaring doet je aan gisteren (verleden) denken en je lichaam voelt dat ook, zulke gedachten, niet waar? Ook kan je vervolgens dan verlangen naar een lekker stuk chocolade, dat je dan nu (heden) wilt pakken. Ook kun je dan denken dat je nog genoeg chocolade hebt voor morgen (toekomst).
Maar op de vraag: Wie ben ik? Volgt een ander antwoord, dan dat wat hier boven in een tijdlijn staat beschreven.
Het ongeconditioneerde bewustzijn kan zich legen van tijd, is in werkelijkheid tijdloos. Zoals een natte hond, het water van zijn vacht afschudt. Of zoals een duiker opduikt boven het water en dat wat onder is in 1x achter zich laat. Of een spiegel die vol kan zijn maar in het donker leeg.
Dat wat je werkelijk bent, is als een lotus die zich heeft ontworsteld aan de modder en het water zelf en enkel dan vol is van de zon, die op hem schijnt.
Dat wat we werkelijk zijn heeft geen conflict met buiten, en dat wat buiten is, is niets anders dan wat binnenin jou is. Er is niet-twee. Alleen de zeepbel zelf creëert een grens/wand, niet zijn inhoud of de ruimte buiten de zeepbel. Ruimte is een. De zeepbel is de illusie van de mind, de mind zelf.
Bewustzijn gaat niet over een ik, een persoon met een bepaalde afkomst en toekomst. Want dat is de zeepbel. Is het niet zo?
Ongeconditioneerd bewustzijn omvat God en god. Oceaan en druppel. En zij zijn nimmer twee geweest. Alleen de zeepbel denkt dat er ruimte in en buiten hem bestaat. Ruimte zelf is gelijk aan ongeconditioneerd bewustzijn. 🙂
soap-bubble-2487673_960_720

Liefde

Woorden kunnen liefde niet vangen. Met woorden als: Ik hou van je. Maken we van de wereld nog geen andere plaats. Een plaats van vrede.
Enkel iets doen zonder gevoel, zal ook niet echt ergens anders toe leiden.
Het hart laat zich niet bedriegen. Liefde wil gevoeld worden, totaal. Als je je hart bent, ken je alle praatjes en alle zogenaamde goede doelen. Het bewustzijn van het hart, is oneindig veel groter dan die van de mind en het lichaam.

liefde-oneindig-001