Bewustzijn

Je hebt geen bewustzijn maar bent bewustzijn.
Je bent niet het brein maar hebt een brein.
Maar de wereld leert niet het gegeven: ‘In de wereld maar niet van de wereld.’
De wereld roept op tot celdeling en het laten toenemen van bezit. De mens die geïdentificeerd is met de bodymind, denkt werelds.
We zijn slaven van ons werk en onze schulden. En we vinden tegenwoordig een verslaving ergens aan heel normaal.
De transformatie van de mens zit hem in het ontdekken van zijn ware natuur. Deze natuur kun je ‘ik ben’ noemen of bewustzijn zelf.
Als je geïdentificeerd bent met de bodymind staat het object, de wereld, centraal. We jagen graag na wat we zien en missen in ons leven. Maar we zijn DAT waar alles zich in manifesteert. We denken dat heelheid komt bij het krijgen, vervullen van bepaalde zaken. Maar heel zijn zit in onszelf.
Ons bewustzijn is heel en gelukkig als zichzelf.
Bewustzijn, ik ben, is wat we delen met elkaar. Jouw ik ben, is niet anders dan mijn ik ben. Eigenlijk bestaat er maar een ik ben. Dat wat we God noemen is ik ben. Wij zijn niet anders dan Dat, wat we God noemen.

butterfly-492536_640

Advertenties

Non-dualiteit onderuit?

Kijk, de filosofie van non-dualiteit bevat vaak ook gedachten als schepper en schepping. Dat ‘God’ alles is.
Het geloof in een schepper maakt dat dan ook weer mogelijk.
Volgens mij kun je hoogstens zeggen dat alles wat we waarnemen, energie is. Dat ‘alles’ daarom een is.
Maar Dat wat we werkelijk zijn is geen materie of energie. ‘God’ is niet onderworpen ergens aan, zogezegd. Maar ‘God’ is niet de schepper van de wereld die we waarnemen. Zowel, dan zou hij er  ook onderdeel van uitmaken!
Dat wat we werkelijk zijn is tijdloos. En materie kent tijd. Zelfs een super kleine fractie van een seconde is tijd.
Nu haal ik even hier Charles Darwin aan, die de hele wereld op zijn kop zette en nog hier en daar! Welke filosoof, onderzoeker, verlichte,… in het verre verleden kende de evolutietheorie, zoals Darwin uiteenzette? We denken vaak de evolutietheorie te begrijpen maar die zit best wel gecompliceerder in elkaar, bij nader inzien. Want ook heel vroeger dacht men al aan evolutie.
Darwin verwierp het bestaan van een schepper. De natuur volgt gewoon zichzelf.
Geloof je echter in een schepper, zoals vrijwel iedereen vroeger deed (- behalve met uitzondering bijvoorbeeld de Boeddha, want die verwierp dat idee ook al), dan ben je gevoelig, sta je open voor het verhaal dat alles een is. Dat alles God is, et cetera.
Maar… Darwin beweerde weer niet dat God niet bestond (of wel bestond). Eigenlijk deed de Boeddha dat ook. Hij vond ‘God’ niet relevant, te metafysisch. Waarom zou je dat vraagstuk proberen op te lossen als je nu lijdt? Zijn leer ging direct in op het lijden van de mens en het beëindigen daarvan.
Goed, als er geen schepper bestaat, iets of iemand die alles heeft bedacht en gemaakt, kom je gewoon uit bij de wereld die we simpelweg waarnemen. Ja, alles is een, omdat alles energie is. Maar niet een, omdat de wereld ook ‘God’ is.
Dan kom je weer bij de al oude gedachte: Wel in de wereld zijn maar niet van de wereld zijn.
Volgens mijn beste inzien, is het een volkomen dwaalleer om te zeggen dat alles hetzelfde is. Want dat is dus niet zo, nader bekeken. Zoiets vraagt radicale zelfkennis. Nu, direct, tijdloos, zonder dat daarin gedachten de heersende partij zijn. Want gedachten vertegenwoordigen tijd. Achteraf kun je altijd gedachten ergens overhebben.
Je bent niet je gedachten: wel menselijk gesproken, omdat gedachten heel praktisch kunnen zijn. Zoals de gedachten van een wekker zetten, op tijd opstaan, en dergelijke.
Volgens mij is het nuttig om eens nader de evolutietheorie te bestuderen. Zodat we de filosofie van onze voorouders opnieuw bekijken.
Een zelfcorrigerende non-dualisme. 😀
In God zijn we een. Omdat in God geen afgescheidenheid bestaat. Liefde kent geen afgescheidenheid. Maar liefde, God of welke naam je Het ook geeft: is niet de wereld. Noch de schepper ervan.
Het bestaan is onderworpen aan zichzelf. Maar Dat wat we werkelijk zijn, is nergens aan onderworpen. Toch verandert onze samenleving door Dat, als we Dat als onze ware natuur leren kennen.

clouds-2841053_640

Satsang

Niet op zondag naar de kerk of misschien ook. Lekker naar de satsang.
Zitten in vrede. Net als in de kerk. Maar bij satsang ben jij God en niet langer Jezus of alleen Jezus.
De kerk heeft de boodschap van haar meester dood georganiseerd. En denk nu niet dat alle kerken leeglopen. Er bestaan tegenwoordig kerken waar duizend mensen per dag komen, ja hier: in Nederland! Denk maar o.a. aan: https://hillsong.com/netherlands/
Je zou haast je oud en stoffig gaan voelen bij een satsang hier, in de plaats van een dienst van Hillsong bij te wonen. Echt, daar komen hele jonge en moderne mensen bijeen en ze hebben een geweldig band, veel muziek en alles in een omgeving, die te vergelijken is met een moderne discotheek, als ze al niet zo’n ruimte hebben afgehuurd voor hun evangelie: dat hun Jezus God is.
Moslims en joden zijn daar niet zo blij mee: dat een mens tot God wordt gemaakt.
Ik ook niet trouwens, ik ben ook niet voor het verafgoden van een mens. Of we zijn allen God of niemand.
Aan Jezus zelf heeft het niet gelegen, hij zei (zie voor jezelf in het Nieuwe Testament) regelmatig tijdens zijn leven hier op aarde: Jij bent het licht in de wereld. Jij bent de zoon van God. Jij bent het zout der aarde. Onze Vader… Ik noem jullie mijn vrienden.
Maar in de vierde eeuw na Christus, heeft de kerk besloten dat Jezus God is, alleen.
Nu ga ik dan liever naar een satsang. Daar ben ik ook God. Of de leraar is zichzelf daar alleen lekker aan het oppoetsen.
Een ware leraar verwijst altijd naar de innerlijke leraar. Wees een licht voor jezelf.
– O ja, op 5 november in Bloemendaal… Meer info: www.nondualiteit.blog

live-concert-388160_1280

Een licht voor jezelf

God is een licht voor onszelf. Maar ook wordt er gezegd dat we een licht voor onszelf kunnen zijn.
Jiddu Krishnamurti zei: Wees een licht voor jezelf.
En in de Bijbel staat: God is licht.
Wie het licht heeft, wandelt niet langer in duisternis.
Misschien ken je wel het gevoel om in donker te wandelen ergens alleen. Dan ben je blij als het weer licht(er) wordt zo rond 04:00 uur. Dan beginnen ook weer de vogeltjes te fluiten. Het gevoel van afgescheidenheid is vooral voelbaar als het donker is.
Licht is ook liefde. Zij zijn blijkbaar een.
Iemand de een BDE heeft gehad praat daar weleens van. In de duisternis een licht te hebben moge ervaren. En dat licht was ook liefde.
Het is geen tijdelijke ervaring. Ook al kun je hem nu niet hebben. Het licht zelf is niet tijdelijk. Wolken voor de zon betekent niet dat er geen zon meer is.
God is waarachtige zelfkennis. Want net als een goed boek, blijft deze in niets gehuld totdat er sprake is van licht.
book-863418_960_720