Wat is non-dualiteit?

Roept ook dualiteit op, doet je daaraan denken, als je denkt aan non-dualiteit. Want wat is immers eenheid?
Het gezeur over eenheid, doet je angstvallig vluchten voor ervaringen van afgescheidenheid. Terwijl juist afgescheidenheid aandacht verdient en geen vluchtgedrag. Kijk maar naar je angst, wees niet bang voor je angst.
Non-dualiteit behoort je sterker te maken, omdat juist alles aandacht verdient, dat is eenheid. Je bent niet gespleten maar als je vlucht wel. Want dan leef je in ontkenning van iets of iemand.
Kijk maar naar jezelf, wees alert. En ze zeggen dat dat de kern is van de hele boodschap van de Boeddha. Alert zijn, aanwezig zijn. Zoals Jiddu Krishnamurti dat omschreef met: keuzeloos gewaarzijn. De waarnemer is het waargenomene.
Ja, het klopt. Er wordt heel divers gedacht over het begrip non-dualiteit.
….

Boeddha-Krishnaji

Advertenties

Krishnamurti – valkuilen!

Het niet volgen van Jiddu Krishnamurti (1895 – 1986) is onmogelijk als jij beweert dat hij verlicht is en gelijk heeft. Het gaat immers niet om zijn verlichting maar om die van jou!
Tegen hem opkijken heeft geen zin maar hem demoniseren ook niet.
Hijzelf wilde geen autoriteit zijn met volgelingen. Maar uiteindelijk werd er wel een stichting in het leven geroepen om zijn werk te ondersteunen! Niet geheel onschuldig!…
Want je hebt dan geen persoonlijke vertegenwoordiger van JK en geen opvolger van hem maar wel mensen die de stichting zelf vertegenwoordigen. Een stichting die nu denkt – sinds 1986 – hoe verder te moeten!
JK waarschuwde al tegen het verval om hem heen, met deze woorden:
‘Als Krishnamurti sterft, wat onvermijdelijk is, zullen jullie regels in je hoofd gaan vormen, omdat het individu, Krishnamurti, jullie de Waarheid had voorgehouden. Jullie zullen dus een tempel bouwen, beginnen met het houden van ceremonieën en zinsnedes, dogma’s, geloofssystemen, en geloofsbelijdenissen uitvinden en filosofieën creëren. Als je het fundament op mij, het individu, bouwt, zul je in dat huis gevangen raken, in die tempel, en dus zal er een andere Leraar moeten komen om jullie uit die tempel te ontwarren. Maar de menselijke geest zit zo in elkaar, dat jullie weer een tempel rond Hem zullen bouwen en zo zal het steeds doorgaan.’
(Bron: K in The Future Is Now, 1989)
Een voorbeeld uit de praktijk is thans deze:
Iemand in Nederland begon een vereniging omtrent hem. Vervolgens wordt er binnen deze groep gewerkt met een gesprekstechniek van de bekende wetenschapper David Bohm (die ooit de nodige discussies had met JK maar JK uiteindelijk liet vallen). Volgens mij had Krishnamurti niets met verenigingen en zeker niet met spreektechnieken – en dan betreft het hier ook nog van iemand die hem de rug toe keerde! En weet je wat? Leden van de stichting hebben zich ingelaten met die vereniging en onlangs kreeg ik met Chandra een uitnodiging om aan een discussie deel te nemen, overeenkomstig wel het ‘Bohm-dialoog’: voorafgaande aan een video van JK!
Ik heb niets met Bohm, die als een paradepaardje wordt gebruikt door leden van de stichting, omdat deze man toevallig nauw heeft samengewerkt met de zeer bekende Einstein!
Ik heb helemaal niets met dat pretentieuze wereldje van menigeen!
Laat mij maar gewoon mezelf zijn als ik werk met JK’s zijn leringen:
‘Discussieer, kritiseer, dring erin door. Lees K’s boeken en scheur ze intellectueel aan stukken. Ga er intellectueel mee aan de gang. Discussieer. Dat is geen interpretatie.’
(Bron: Krishnamurti. Weg zonder einde, door Mary Lutyens.)
Hoe goed dingen ook bedoelt kunnen worden, je kunt met zulke bedoelingen en acties behoorlijk de plank misslaan.
Ik mag dan Krishnamurti nimmer persoonlijk hebben gesproken, behalve eens een lezing van hem daadwerkelijk hebben bijgewoond maar ik heb hem nimmer zien kiezen voor welke methode dan ook. Ja, hij deed bijvoorbeeld wel yoga maar puur om zijn lichaam soepel te houden en hij beoefende beslist geen yoga om zijn geest soepel te houden. Hij was altijd helder daarover:
‘Aandacht is niet aan te kweken. Er bestaat geen methode, geen systeem, er bestaan geen oefeningen, waardoor je aandacht kunt krijgen. Want als je een methode volgt om aandachtig te worden, blijkt daaruit dat je de onoplettendheid koestert; waar het je dan om gaat, is aandacht aan te kweken door onoplettend te zijn. Als je een systeem, een methode, volgt, wat doe je dan? Je kweekt werktuiglijk bepaalde gewoonten aan, je herhaalt bepaalde activiteiten, iets wat de geest alleen maar afstompt en niet scherpt.’
(Bron: Een kennismaking, Krishnamurti. ISBN 9062719368 , Synthese.)
Zie ook eens: http://www.VriendenvanKrishnamurti.nl

JKrishnamurti.png

Kop in het zand?

De georganiseerde godsdiensten maken er een potje van. Zeker zij die geloven in geweld, zoals het hindoeïsme, de islam en het jodendom.
Maar niet alleen godsdiensten doen mee aan het geweld op aarde. Ook zij die over lijken gaan, om geld, succes en/of macht. Geld is naast ‘God’ volgens mij tevens de grootste aanleiding tot haat en geweld. Er bestaat bijvoorbeeld haat en of onderdrukking tegenover vrouwen vanuit de georganiseerde godsdiensten maar ook omdat men geld najaagt: denk maar aan de enorme vrouwenhandel overal ter wereld. Ook de natuur wordt vanwege de liefde voor het geld enorm uitgebuit, is het niet zo?
Mensen aanbidden hun zogenaamde goden… Zoals sportlieden, en acteurs,… Ook in die wereld draait het vooral om geld en succes.
Slechts een handje vol mensen hebben begrepen dat het om een innerlijke transformatie gaat, wat ons echt gelukkig zal maken en daardoor volkomen ongevaarlijk. Want wie ongelukkig is moet wel gevaarlijk zijn, voor zichzelf en anderen. Liefde is het medicijn en geen zelfmedelijden. De hunkering naar macht vanuit de politiek, het volk en de godsdienst zorgt ervoor dat de wereld – samenleving – zo enorm gevaarlijk in elkaar steekt.
Mensen als Jezus van Nazareth, Gautama Boeddha en Jiddu Krishnamurti boden een andere uitdaging: zelfkennis. ‘Wie alles kent behalve zichzelf, mist alles,’ Jezus in het evangelie van Thomas.

kopinhetzand